مقالات ضمیمه شده با هدف نگارش یک مقاله در زمینه تاثیر هوش مصنوعی بر هویت نوجوان برای یک هندبوک درباره هویت نوجوان در زیست مجازی است. محتواهای ارائه شده در مقالات پراکنده هستند قصد دارم برای عنوان یا موضوع یک ساختار منسجم محتوایی ایجاد کنم و محتواها را از مقالات فوق در آن قرار دهم.
1. ساختار مقاله جدید را با عنوان تاثیر هوش مصنوعی بر هویت نوجوان برای من ایجاد کن.
2. ذیل ساختار محتواهایی را از مقالات بههمراه استاندارد ماخذدهی APA که در آن هم استناد درون متنی وهم پایان متنی قرار دارد. محتوا را چیدمان کن.
هوش مصنوعی این سرفصل ها رو برام ارائه داده بود، از این ها هم می توانی استفاده کنی:
سرفصل کلّی مقاله:
1. هوش مصنوعی و هویت دیجیتال
2. بلوغ نوجوان زیر سایه دادهها
3. مفهومشناسی فردگرایی هوش مصنوعی و گذار از شبکههای انسانی
4. نقش هوش مصنوعی در همآفرینی و معنابخشی به زندگی جوانان
5. افزایش خودمختاری کاربران از طریق تعاملات شخصیسازی شده
6. هوش مصنوعی به عنوان منبع الهام و خلاقیت در آموزش
7. تحلیل کارایی هوش مصنوعی در سادهسازی مفاهیم پیچیده علمی
8. بررسی هوش مصنوعی در جایگاه همراه عاطفی بدون قضاوت
9. وابستگی عاطفی به رفقای مجازی
10. روابط کاذب در دنیای الگوریتمها
11. تحول سرمایه اجتماعی و جایگزینی پیوندهای انسانی با ماشین
12. مخاطرات وابستگی عاطفی و تضعیف تفکر انتقادی در نسل جدید
13. چالشهای امنیت داده، حریم خصوصی و اعتبارسنجی اطلاعات
14. سواد هوشمند؛ ضرورت قرن جدید
15. آیندهپژوهی ساختارهای اجتماعی در عصر فردگرایی هوش مصنوعی
فهرست مقالات با ترجمه چکیده بعضی از آن ها هم به شرح زیر است:
لیست منابع یافتشده: (به همراه ترجمه عنوان و چکیده مقاله در زیر آن)
1. Picazo, R. N. M. (2024). Impacto del Uso de redes sociales con inteligencia artificial en la autoestima y la identidad de adolescentes. Innovarium International Journal, 2(2), 1–13.
تأثیر استفاده از شبکههای اجتماعیِ مبتنی بر هوش مصنوعی بر عزتنفس و هویت نوجوانان
چکیده
مقاله مروری حاضر به تحلیل تأثیر استفاده از شبکههای اجتماعی مبتنی بر الگوریتمهای هوش مصنوعی بر عزتنفس و هویت نوجوانان میپردازد. در این مرحله حیاتی از زندگی که با شکلگیری خودپنداره و جستجوی پذیرش اجتماعی شناخته میشود، نوجوانان به صورت روزانه با پلتفرمهای دیجیتالی تعامل دارند که از طریق ارائه محتوای شخصیسازیشده، عواطف، رفتارها و ادراکات آنان را بازتولید کرده و شکل میدهند. این پژوهش مروری شامل بررسی مطالعات اخیر در پایگاههای داده معتبر علمی نظیر Scopus، SciELO و Latindex است و موضوع را از دیدگاههای روانشناختی، جامعهشناختی و فناورانه مورد واکاوی قرار داده است.
یافتههای پژوهش نشان میدهد که مواجهه مداوم با الگوهای ایدهآل زیبایی، موفقیت و محبوبیت میتواند منجر به شکلگیری تعارضات درونی، کاهش عزتنفس و ایجاد فشار روانی برای انطباق با استانداردهای غیرواقعی گردد. با این حال، نتایج حاکی از آن است که در صورت استفاده آگاهانه و هدایتشده، فرصتهایی نیز برای ابراز وجود، توسعه مهارتهای اجتماعی و توانمندسازی جوانان فراهم میآید. این مقاله با ارائه توصیههایی خطاب به مربیان، خانوادهها و سیاستگذاران، بر ترویج سواد دیجیتال انتقادی، همراهی عاطفی و توسعه محیطهای دیجیتال ایمنتر تأکید میکند. در نهایت، ضرورت اتخاذ دیدگاهی جامع که اخلاق فناوری را با سلامت روان نوجوانان پیوند دهد، مورد تأکید قرار گرفته است.
کلیدواژهها: عزتنفس، هویت، نوجوانی، شبکههای اجتماعی، هوش مصنوعی.
2. Jawad, M., Talreja, K., Bhutto, S. A., & Faizan, K. (2024). Investigating how AI Personalization Algorithms Influence Self-Perception, Group Identity, and Social Interactions Online. Review of Applied Management and Social Sciences, 7(4), 533–550.
بررسی تأثیر الگوریتمهای شخصیسازی هوش مصنوعی بر خودادراکی، هویت گروهی و تعاملات اجتماعی آنلاین
این مطالعه به بررسی تأثیر شخصیسازی مبتنی بر هوش مصنوعی بر «خودپنداره»، «هویت گروهی» و «تعاملات اجتماعی» در پلتفرمهای اصلی رسانههای اجتماعی از جمله اینستاگرام، توییتر و یوتیوب میپردازد. در این پژوهش با اتخاذ رویکردی کمی، دادهها از ۵۰۰ شرکتکننده به روش نمونهگیری تصادفی طبقهبندیشده گردآوری شد تا بازنمایی متنوعی از شاخصهای سن، جنسیت، تحصیلات و موقعیت جغرافیایی حاصل شود. این تحقیق سه فرضیه را مورد آزمون قرار میدهد: (H1) شخصیسازی هوش مصنوعی بر خودپنداره تأثیر منفی دارد و منجر به افزایش اضطراب و کاهش عزتنفس میشود؛ (H2) محتوای شخصیسازیشده هوش گروهی را تقویت کرده و موجب تشدید دوقطبیسازی میشود؛ (H3) هوش مصنوعی با محدود کردن مواجهه با دیدگاههای متنوع، تعاملات اجتماعی را کاهش میدهد.
آمار توصیفی نشاندهنده تعامل متوسط با محتوای شخصیسازیشده (M=۳.۴۸، SD=۱.۱۲) و سطح قابلتوجهی از اضطراب (M=۳.۲۶، SD=۱.۲۳) است. تحلیل همبستگی، روابط منفی معناداری را بین محتوای شخصیسازیشده با عزتنفس (r=-۰.۴۵) و اضطراب (r=-۰.۵۳) نشان داد؛ در حالی که همبستگی مثبتی میان محتوای شخصیسازیشده و سوگیری درونگروهی (r=۰.۶۲) مشاهده شد. تحلیل رگرسیون تایید کرد که قرار گرفتن در معرض محتوای شخصیسازیشده، پیشبینیکننده کاهش عزتنفس (β=-۰.۴۵)، تقویت سوگیری درونگروهی (β=۰.۶۲) و کاهش تعامل با برونگروهها (β=-۰.۴۸) است. نتایج آزمون آنوا (ANOVA) حاکی از تفاوتهای معنادار در میزان اضطراب و عزتنفس میان گروههای سنی مختلف بود، به طوری که شرکتکنندگان جوانتر، اضطراب بالاتر و عزتنفس پایینتری را نشان دادند. این یافتهها با تایید فرضیات پژوهش نشان میدهد که شخصیسازی توسط هوش مصنوعی میتواند از طریق گزینش محتوای همسو با ترجیحات پیشین کاربران، بر خودپنداره اثر سوء گذاشته، هویت گروهی را تقویت کند و تعاملات اجتماعی را محدود سازد.
3. Brandtzaeg, P. B., Følstad, A., & Skjuve, M. (2025). Emerging AI individualism: how young people integrate social AI into everyday life. Communication and Change, 1(1), 11.
فردگرایی نوظهورِ مبتنی بر هوش مصنوعی: چگونگی ادغام هوش مصنوعی اجتماعی در زندگی روزمره جوانان
خدمات هوش مصنوعی اجتماعی مانند ChatGPT و My AI بهطور فزایندهای با زندگی روزمره نسل جوان عجین شدهاند. با وجود این روند رو به رشد، پژوهشهای محدودی پیرامون نحوه ادراک و تعامل جوانان با هوش مصنوعی اجتماعی در زیستِ اجتماعی روزمره و تبعات گستردهتر این تعاملات انجام شده است. برای رفع این شکاف پژوهشی، یک مطالعه کیفی با حضور ۱۶۶ دانشآموز دبیرستانی در نروژ و با استفاده از پرسشنامهای شامل سوالات باز انجام شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد اگرچه اکثریت جوانان هنوز هوش مصنوعی اجتماعی را بهصورت مستمر بهکار نگرفتهاند، اما کاربرانی که از آن استفاده کردهاند، تجربیات و کاربردهای متنوعی از جمله دستیاری شخصیسازیشده، حمایت عاطفی اختصاصی، سرگرمی و الهامبخشی خلاقانه را گزارش کردهاند.
این الگوها نشاندهنده یک تغییر نوظهور به سمت اشکال خودمختارتر و میانجیگریشده توسط هوش مصنوعی در تعاملات اجتماعی است که در آن، هوش مصنوعی بهطور فزایندهای در فرآیندهای تصمیمگیری شخصی مورد استفاده قرار میگیرد. در این مطالعه، از مفهوم نوظهور «فردگراییِ هوش مصنوعی» (AI individualism) برای تفسیر این تحولات استفاده شده و نحوه بازآرایی سیستمهای حمایت اجتماعی و پویاییهای میانفردی توسط هوش مصنوعی اجتماعی مورد بحث قرار گرفته است. در نهایت، این پژوهش ریسکهای احتمالی مطرحشده از سوی شرکتکنندگان، شامل انتشار اطلاعات نادرست، کاهش حریم خصوصی و وابستگی عاطفی مفرط به هوش مصنوعی را آشکار میسازد که میتواند به پیوندهای اجتماعی در جامعه آسیب برساند. این مطالعه با ارائه بینشهای تجربی جدید در زمینه تعامل جوانان و هوش مصنوعی، ارزش مفهوم «فردگراییِ هوش مصنوعی» را به عنوان چارچوبی نوین برای درک پیچیدگی و نقش تکاملی هوش مصنوعی اجتماعی در زندگی روزمره تبیین میکند.
4. Thomas, L., Kumar, V. V., & Jena, L. K. (2025). From beats to bytes: electronic dance music, artificial intelligence and teen identity. Young Consumers.
از ضربآهنگ تا بیت: موسیقی الکترونیک رقص، هوش مصنوعی و هویت نوجوانان
هدف
روند تولید موسیقی رقص الکترونیک (EDM) آمیخته با هوش مصنوعی (AI)، فراتر از یک تحول فنی، نمودی از نوآوری در عرصه هنر است. رشد فزاینده محبوبیت EDM در هند، بهویژه در میان نوجوانان، با سنتهای غنی و سبکهای متنوع موسیقی در این کشور تضاد جالبی ایجاد کرده است. این مطالعه با هدف بررسی تغییر رفتار هنرمندان EDM نسبت به هوش مصنوعی و تحلیل چگونگی تأثیر این فناوری بر نوجوانان هندی، از جمله مزایا و ریسکهای بالقوه آن که تاکنون کمتر مورد واکاوی قرار گرفتهاند، انجام شده است.
روششناسی
در این پژوهش از رویکرد روششناسی آمیخته (Mixed-methods) استفاده شده است که شامل پیمایشهای کمی (۲۷۵=n)، بحثهای گروهی متمرکز کیفی با جوانان (۳۲=n) و مصاحبههای نیمهساختاریافته با متخصصان حوزه EDM (۱۲=n) میباشد. جهت تحلیل دادهها، ترکیبی از تحلیل تماتیک (مضمونی) و روشهای آماری با بهرهگیری از نرمافزار IBM SPSS نسخه ۲۸.۰ به کار گرفته شد.
یافتهها
نتایج این مطالعه به درک عمیقتر از چشمانداز در حال تکامل موسیقی هند، بهویژه در نقطه تلاقی هوش مصنوعی و EDM کمک میکند. یافتهها تبیین میکنند که چگونه EDM هویت نوجوانان را شکل میدهد، هوش مصنوعی چگونه با این سبک موسیقی ادغام شده است و تولید و مصرف EDM چه تأثیری بر هنرمندان و مصرفکنندگان جوان دارد.
پیامدهای کاربردی
ادغام فناوریهای هوش مصنوعی، هنرمندان EDM را قادر میسازد تا خلاقیت خود را ارتقا بخشیده، فرآیندهای تولید را تسهیل کنند و کیفیت آثار خود را برای حفظ مزیت رقابتی در صنعت موسیقی ارتقا دهند. اگرچه هوش مصنوعی روندهای نوآورانه را ترویج کرده و تجربیات جدیدی برای نوجوانان رقم میزند، اما صنعت موسیقی باید به پیامدهای مثبت و منفی آن بر این گروه سنی توجه داشته باشد. این پژوهش پیشنهاد میکند که علاوه بر گسترش بهکارگیری هوش مصنوعی در تولید موسیقی، سیاستهایی برای رسیدگی به دغدغههای اخلاقی از جمله حق مؤلف (کپیرایت)، مالکیت آثار تولیدشده توسط هوش مصنوعی، سیاستهای آموزشی و کارزارهای آگاهیبخشی عمومی تدوین شود.
ارزش و نوآوری
نوآوری این مطالعه در ارائه بینشهای منحصربهفرد پیرامون چشمانداز موسیقی در حال تغییر هند و فراهم آوردن منابع ارزشمند برای سیاستگذاران، مربیان و متخصصان صنعت موسیقی نهفته است.
5. KM, A. (2025, December). The Impact of Artificial Intelligence on Youth Values: Examining Diversity, Inclusion, and Bias. In 2nd International Dialogue Of Civilization And Tolerance Conference 2025.
تأثیر هوش مصنوعی بر ارزشهای جوانان: بررسی تنوع، فراگیری و سوگیری
هوش مصنوعی (AI) بهطور فزایندهای با زیستِ دیجیتال جوانان عجین شده و بر ارزشها، رفتارها و درک آنان از مفاهیمی چون «تنوع» و «فراگیری» تأثیر میگذارد. این مطالعه به بررسی نقش دوگانه هوش مصنوعی به عنوان کاتالیزوری برای ترویج تساهل و مدارا از یک سو، و منبعی بالقوه برای ایجاد سوگیری از سوی دیگر میپردازد. در این پژوهش واکاوی میشود که چگونه محتوای مبتنی بر هوش مصنوعی، از جمله الگوریتمهای رسانههای اجتماعی، سیستمهای پیشنهادگر و فرآیندهای تصمیمگیری خودکار، دیدگاههای نسل جوان را درباره تنوع فرهنگی، نژادی و جنسیتی شکل میدهند.
این تحقیق بر اهمیت طراحی سیستمهای هوش مصنوعی اخلاقمحور و عاری از پیشداوریهایی که منجر به بازتولید کلیشهها یا حاشیهنشینی جوامع میشود، تأکید میورزد. مقاله حاضر با تحلیل نمونههای واقعی و مطالعات آکادمیک، نشان میدهد که چگونه الگوریتمهای سوگیرانه هوش مصنوعی میتوانند تلاشها برای تقویت فراگیری اجتماعی در میان جوانان را تضعیف کنند. در مقابل، ظرفیتهای ابزارها و پلتفرمهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی در نهادینهسازی ارزشهایی همچون پذیرشِ دیگری، برابری و احترام متقابل مورد بحث قرار میگیرد.
یافتههای پژوهش بر ضرورت همکاری میان سیاستگذاران، مربیان و متخصصان فناوری جهت کاهش سوگیریهای هوش مصنوعی و همزمان، بهرهگیری از پتانسیل آن برای پرورش روحیه تساهل در دنیای متصل دیجیتالی تأکید دارد. این مطالعه گامی در جهت غنای گفتمان جهانی برای اطمینان از همسویی فناوری با اصول عدالت و کرامت انسانی محسوب میشود.
6. Makhmudovich, G. S. (2025). The Phenomenon and Ethics of Artificial Intelligence in Shaping Youth Worldview. Web of Scientist International Scientific Research Journal, 5(4), 8–8.
پدیده و اخلاق هوش مصنوعی در شکلدهی به جهانبینی جوانان
پدیده هوش مصنوعی (AI) به یکی از محورهای اصلی مباحث مربوط به تحول دیجیتال در جوامع مدرن بدل گشته است؛ بهویژه در زمینه نقشی که این فناوری در شکلدهی به جهانبینی نسلهای جوان ایفا میکند. نوشتار حاضر به بررسی پیامدهای اخلاقی توسعه هوش مصنوعی و تأثیرات آن بر ادراک، فرآیندهای تصمیمگیری و نظام ارزشگذاری در میان جوانان میپردازد.
در حالی که برخی از صاحبنظران استدلال میکنند که «اخلاق دیجیتال» صرفاً تداوم اخلاق سنتی در بافتی نوین است، گروهی دیگر بر چالشهای منحصربهفردی تأکید میورزند که سیستمهای خودمختار هوش مصنوعی پدید آوردهاند. این بحث دیدگاههای فلسفی متفکرانی همچون لودویگ فویرباخ و نوربرت وینر را در بر گرفته و به مناظرات معاصر، از جمله نگرانیها پیرامون خودمختاری هوش مصنوعی و پتانسیل آن در جهت حمایت از بهزیستی انسان یا تهدید آن، میپردازد. مقاله در نهایت بر ضرورت تدوین یک چارچوب جامع «فرااخلاقی» (Metaethical) و اصول تنظیمگری (رگولاتوری) برای تضمین ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در زندگی بشر استدلال میکند.
7. Yu, Y., Liu, Y., Zhang, J., Huang, Y., & Wang, Y. (2025). Youth-Centered GAI Risks (YAIR): A Taxonomy of Generative AI Risks from Empirical Data. In Twenty-First Symposium on Usable Privacy and Security (SOUPS 2025) (pp. 149–165).
مخاطرات هوش مصنوعی مولد با محوریت جوانان (YAIR): گونهشناسی ریسکها بر اساس دادههای تجربی
هوش مصنوعی مولد در حال دگرگونی شیوه تعامل جوانان با فناوری است؛ با این حال، مخاطرات منحصربهفردی که این گروه سنی با آنها مواجه هستند، همچنان بهاندازه کافی واکاوی نشده و در چارچوبهای ایمنی موجود مغفول مانده است. نبود یک طبقهبندی (تاکسونومی) متمرکز و منسجم، میتواند منجر به نادیده انگاشتن آسیبهای جدی وارد بر جوانان شود. جهت رفع این شکاف پژوهشی، ما نخستین «طبقهبندی مخاطرات جوانمحور در هوش مصنوعی مولد» (YAIR) را ارائه میدهیم؛ این چارچوب بر اساس تحلیل ۳۴۴ سجل (لاگ) گفتگوی میان جوانان و هوش مصنوعی مولد، ۳۰,۳۰۵ بحث در پلتفرم ردیت و ۱۵۳ گزارشِ رخدادِ هوش مصنوعی تدوین شده است.
در این مطالعه، شش مقوله کلیدی مخاطره و ۸۴ مورد از ریسکهای اختصاصی شناسایی شده و در قالب چهار مسیر تعاملی سازماندهی شدهاند. یافتههای پژوهش نشاندهنده مخاطراتی منحصربهفرد برای جوانان است که در مراحل رشد آنان ریشه دارد؛ از جمله «مخاطرات سلامت روان»، «مخاطرات رشد رفتاری و اجتماعی» و تجلیات جدیدی از «محتوای سمی»، «نقض حریم خصوصی»، «سوگیری و تبعیض» و «سوءاستفاده و بهرهکشی» که در طبقهبندیهای پیشینِ ایمنی آنلاینِ کودکان و مخاطرات هوش مصنوعی به آنها پرداخته نشده است.
این طبقهبندی با اتکا به دادههای دنیای واقعی، چارچوبی شفاف را در اختیار متخصصان هوش مصنوعی، مربیان، والدین و سیاستگذاران قرار میدهد تا درک بهتری از پیچیدگی مخاطرات در تعاملات میان جوانان و هوش مصنوعی مولد کسب کرده و تدابیر لازم را جهت مقابله با آنها اتخاذ نمایند.
8. Huang, Y., Gao, Y., & Cao, X. (2025). Does Comparing with Generative Artificial Intelligence Harm Self-Esteem? Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking.
آیا مقایسه خود با هوش مصنوعی مولد به عزتنفس آسیب میزند؟ آزمون مدلی مبتنی بر گرایش به مقایسه اجتماعی و فرایند طرد–همانندسازی
9. Sum, T. (2025). Digital Companionship with Artificial Social Intelligence: Conversational Chatbots and their Fulfillment of Social Needs of Adolescents. SSRN.
همنشینی دیجیتال با هوش اجتماعی مصنوعی: چتباتهای محاورهای و ارضای نیازهای اجتماعی نوجوانان
10. Bhat, R., et al. (2025). Digital companionship or psychological risk? The role of AI characters in shaping youth mental health. Asian Journal of Psychiatry, 104, 104356.
همراهی دیجیتال یا خطر روانشناختی؟ نقش شخصیتهای هوش مصنوعی در شکلدهی سلامت روان جوانان
11. Namvarpour, M., et al. (2025). Understanding Teen Overreliance on AI Companion Chatbots Through Self-Reported Reddit Narratives. arXiv preprint.
درک وابستگی بیشازحد نوجوانان به چتباتهای همراه هوش مصنوعی از طریق روایتهای خودگزارشی ردیت
12. Huang, S., et al. (2024). AI technology panic—is AI dependence bad for mental health? Psychology Research and Behavior Management, 1087–1102.
هراس از فناوری هوش مصنوعی: آیا وابستگی به هوش مصنوعی برای سلامت روان زیانبار است؟
عنوان مقاله: هراس از فناوری هوش مصنوعی — آیا وابستگی به هوش مصنوعی برای سلامت روان مضر است؟ یک مدل پنل متقاطع و نقش میانجی انگیزههای استفاده از هوش مصنوعی در نوجوانان.
سوابق و هدف: ظهور فناوریهای جدیدی نظیر هوش مصنوعی (AI) ممکن است در برخی افراد، از جمله نوجوانان که بهویژه در برابر فناوریهای نوین آسیبپذیر هستند، به صورت «هراس تکنولوژیک» (Technology Panic) تظاهر یابد؛ با این فرضیه که استفاده از هوش مصنوعی منجر به وابستگی شده و سلامت روان را تهدید میکند. در حالی که رابطه بین وابستگی به هوش مصنوعی و سلامت روان موضوعی در حال رشد است، معدود مطالعات موجود عمدتاً مقطعی بوده و از رویکردهای کیفی بهره گرفتهاند که در یافتن یک رابطه طولی (Longitudinal) بین این دو ناتوان بودهاند. این مطالعه با تکیه بر چارچوب وابستگی به تکنولوژی، با هدف تعیین میزان شیوع وابستگی به هوش مصنوعی، بررسی اثرات متقاطع بین مشکلات سلامت روان (اضطراب/افسردگی) و وابستگی به هوش مصنوعی، و کاوش در نقش میانجیِ انگیزههای استفاده از هوش مصنوعی انجام شد.
روشها: یک برنامه همگروهی (Cohort) دو مرحلهای با مشارکت ۳۸۴۳ نوجوان (۱۸۴۸ پسر؛ با میانگین سنی ۲.۵۵ ± ۱۳.۲۱ سال) با استفاده از یک مدل پنل متقاطع (Cross-lagged) و یک مدل میانجی نیمهطولی مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: ۱۷.۱۴٪ از نوجوانان در مرحله اول (T1) و ۲۴.۱۹٪ در مرحله دوم (T2) وابستگی به هوش مصنوعی را تجربه کردند. نتایج نشان داد که تنها «مشکلات سلامت روان» میتوانند وابستگیِ آتی به هوش مصنوعی را بهصورت مثبت پیشبینی کنند، اما عکس این مطلب (تأثیر وابستگی بر سلامت روان) صادق نبود. در رابطه با انگیزههای استفاده، «انگیزه فرار» و «انگیزه اجتماعی» در رابطه بین مشکلات سلامت روان و وابستگی به هوش مصنوعی نقش میانجی داشتند، در حالی که «انگیزه سرگرمی» و «انگیزه ابزاری» چنین نقشی ایفا نکردند.
بحث: هراس بیش از حد از وابستگی به هوش مصنوعی در حال حاضر غیرضروری است و این فناوری کاربردهای نویدبخشی در کاهش مشکلات عاطفی نوجوانان دارد. نوآوری در هوش مصنوعی سریع است و تحقیقات بیشتری برای تأیید و ارزیابی تأثیر آن بر سلامت روان نوجوانان نیاز است.
13. Modliński, A., & Pawlak, A. F. (2024). The Relationship Between the Mental Ill-Being of Youth and a Question They Wish to Ask the Artificial Intelligence. In Machine Intelligence and Digital Interaction Conference (pp. 200–207).
رابطه میان ناخوشی روانی جوانان و پرسشی که مایلاند از هوش مصنوعی بپرسند: مطالعهای اکتشافی
ظهور عوامل مصنوعی گفتگوگر فرایند جستجوی دانش را تسهیل میکند. با این حال، به طور کلی اطلاعات بسیار اندکی در مورد آنچه جوانان مایلند از هوش مصنوعی بیاموزند در دست است. پژوهشهای پیشین درباره رفتار اینترنتی جوانان نشان داده است افرادی که از اختلالات اضطرابی یا به طور کلی از سطح پایین بهزیستی روانی رنج میبرند، در فضای آنلاین به دنبال راهکارهایی برای مشکلات خود هستند. چنین گمان میرفت که جوانان ممکن است تلاش کنند این پاسخها را از عوامل مصنوعی گفتگوگر نیز دریافت کنند. با بهرهگیری از مفهوم نیازهای مازلو، مطالعهای بر روی ۴۰۲ فرد جوان در بازه سنی ۹ تا ۱۴ سال انجام شد که در آن از شرکتکنندگان پرسیده شد مایلند هوش مصنوعی به چه سؤالی پاسخ دهد. نتایج نشان میدهد جوانانی که سؤالات مرتبط با هر دو دسته نیازهای روانشناختی و ایمنی را انتخاب کرده بودند، نسبت به کسانی که درباره عشق و تعلق خاطر و همچنین احترام سؤال پرسیده بودند، نابهزیستی روانی کمتری داشتند. علاوه بر این، جوانانی که به دنبال یافتن پاسخ برای مسائل مرتبط با عشق و تعلق خاطر و موضوعات مربوط به احترام بودند، نسبت به افرادی که درباره خودشکوفایی و علایق شخصی پرسش کرده بودند، نابهزیستی روانی بالاتری داشتند. یافتههای این پژوهش اکتشافی جهت تبیین کاربردهای عملی و ارائه پیشنهادهایی برای پژوهشهای آتی مورد استفاده قرار گرفته است.
14. Ricon, T. (2025). AI and Adolescent Relationships: Bridging Emotional Intelligence and Practical Guidance. Computers in Human Behavior Reports, 100752.
هوش مصنوعی و روابط نوجوانان: پیوند میان هوش عاطفی و راهنمایی کاربردی
این پژوهش به بررسی مقایسهای نحوه پاسخگویی مدلهای هوش مصنوعی مولد به نوجوانانی میپردازد که تجربیات خود را در زمینه خشونتهای عاطفی و جنسی بازگو میکنند. با استفاده از پنج «روایت کوتاه» (Vignette) فرضی که موقعیتهایی همچون «ارسال اجباری تصاویر جنسی» (Sexting)، «آزار روانی»، «تجاوز جنسی»، «سوءاستفاده جنسی مبتنی بر تصویر» (IBSA) و «کنترل دیجیتال» را به تصویر میکشیدند، عملکرد چهار مدل پیشرو هوش مصنوعی (ChatGPT، Gemini، Claude و LLaMA) از منظر سه شاخص «همدلی عاطفی»، «راهنمایی کاربردی» و «آگاهی اخلاقی» مورد ارزیابی قرار گرفت. هر روایت سه بار در هر مدل اجرا شد تا میزان ثبات و تغییرپذیری پاسخها بررسی شود. دستورالعملها (Prompts) بر اساس افشای اطلاعات توسط نوجوانان استانداردسازی شده و هوش مصنوعی مأمور به پاسخگویی گردید.
برای بررسی لحن، محتوا و ارزشهای نهفته در پاسخها، از روش کیفی «تحلیل تماتیک» (تحلیل مضمون) استفاده شد. یافتهها نشان داد که مدلهای ChatGPT و Claude بهطور مستمر طنین عاطفی قویتر و حساسیت بافتاری بالاتری از خود نشان میدهند. مدل Gemini بر ملاحظات قانونی تأکید داشت، اما اغلب لحنی سرد و بیطرفانه (Detached) به کار میبرد. پاسخهای مدل LLaMA عموماً حداقلی بودند و از نظر هماهنگی عاطفی و اخلاقی دچار ضعف بودند. این نتایج با به تصویر کشیدن اینکه چگونه معماریهای خاصِ مدلها با استانداردهای اخلاقی، عاطفی و تکاملی همسو میشوند یا از آنها فاصله میگیرند، به پیشبرد مباحث تجربی در حوزه هوش مصنوعی، سلامت روان و آموزش کمک میکند.
این مطالعه با تکیه بر «نظریه مدیریت حریم خصوصی ارتباطات» و «اخلاق رابطهای»، چارچوبی اخلاقی و کاربردی برای سنجش میزان پاسخگویی هوش مصنوعی به افشاگریهای حساس ارائه میدهد. اگرچه مدلهای فعلی پتانسیلهایی را نشان میدهند، اما همچنان نیازمند توسعه در حوزههای «طراحی مبتنی بر تروما» (Trauma-informed design) و استدلال اخلاقی هستند. یافتههای این پژوهش، بینشی تجربی برای بهبود ابزارهای هوش مصنوعی فراهم میکند که با نوجوانان در موقعیتهای دیجیتالیِ پراسترس از نظر عاطفی و پیچیده از نظر اخلاقی، در تعامل هستند.
15. Galindo-Domínguez, H., et al. (2025). Using Artificial Intelligence to Promote Adolescents' Learning Motivation. Journal of Computer Assisted Learning, 41(2).
کاربرد هوش مصنوعی در ارتقای انگیزش یادگیری نوجوانان: مداخلهای طولی مبتنی بر نظریه خودتعیینگری
16. Ng, D. T. K., et al. (2024). Artificial intelligence (AI) literacy education in secondary schools: a review. Interactive Learning Environments, 32(10), 6204–6224.
آموزش سواد هوش مصنوعی (AI) در مدارس متوسطه: یک مطالعه مروری
سواد هوش مصنوعی (AI) به عنوان مجموعهای از مهارتهای دیجیتال برای مجهز کردن دانشآموزان جهت ارزیابی، ارتباط، همکاری و استفاده اخلاقیِ مؤثر از هوش مصنوعی در محیطهای آنلاین، خانه و محیط کار ظهور کرده است. کشورها بهطور فزایندهای در حال توسعه برنامههای درسی هوش مصنوعی هستند تا از مهارتهای فناورانه دانشآموزان برای تحصیل و مشاغل آینده حمایت کنند. با این حال، کمبود مطالعات مروری که آموزش هوش مصنوعی در مدارس متوسطه را خلاصه و جمعبندی کند، احساس میشود. این پژوهش با هدف ارائه خلاصهای بهروز از ادبیات تحقیق، جهت آگاهیبخشی به پژوهشگران، سیاستگذاران و مربیان در زمینه پرورش سواد هوش مصنوعی دانشآموزان انجام شده است.
در این راستا، یک تحلیل مضمونی (Thematic Analysis) بر روی ۵۰ مطالعه در زمینه آموزش هوش مصنوعی بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ انجام شد که در آن روشهای پداگوژیک (آموزشی)، ابزارهای تدریس، محتوای یادگیری و شیوههای ارزشیابی در میان دانشآموزان متوسطه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش به شرح زیر شناسایی شد:
۱. یادگیری پروژه-محورِ مشارکتی (Collaborative project-based learning): که شامل حل مسائل بینرشتهای از طریق خلق دستسازهها (Artifacts) است، به عنوان رایجترین رویکرد پداگوژیک شناخته شد.
۲. ابزارهای آموزشی: در چهار دسته سختافزار، نرمافزار، عوامل هوشمند (Intelligent Agents) و ابزارهای بدون رایانه (Unplugged) طبقهبندی شدند.
۳. محتوای یادگیری: دانشآموزان مقطع متوسطه اول بر تجربه هوش مصنوعی و مفاهیم پایه تمرکز داشتند، در حالی که دانشآموزان مقطع متوسطه دوم به بررسی مؤلفههای پیشرفته و فنی پرداختند.
۴. ارزشیابی: شامل آزمونهای دانش، پرسشنامهها و تحلیلهای کیفی (مانند ویدئوها، مستندات و ارائهها) بود.
۵. اثرات یادگیری: میزان یادگیری دانشآموزان در چهار بعد «عاطفی»، «رفتاری»، «شناختی» و «اخلاقی» اندازهگیری شد.
این مطالعه پیشنهادها و چالشهای اجرای آموزش هوش مصنوعی در مدارس متوسطه را شناسایی کرده و بینشها و توصیههای ارزشمندی را برای مربیان و تصمیمگیران ارائه میدهد.
کلمات کلیدی: هوش مصنوعی؛ سواد هوش مصنوعی؛ مرور؛ متوسطه.
17. Piombo, M. A., et al. (2025). Emotional Intelligence and Adolescents’ Use of Artificial Intelligence. Behavioral Sciences, 15(8), 1142.
هوش هیجانی و استفاده نوجوانان از هوش مصنوعی: مطالعهای والد–نوجوان
هوش مصنوعی به طور عمیقی تجربیات دیجیتال نوجوانان را شکل میدهد و هم فرصتهای تحولی و هم مخاطرات مرتبط با حریم خصوصی و بهزیستی روانشناختی را پیش روی آنها میگذارد. این مطالعه ابتدا شکاف نسلی احتمالی میان نوجوانان و والدینشان را در میزان استفاده و اعتماد به هوش مصنوعی بررسی کرده و سپس پیوندهای میان هوش هیجانی صفتی، سبکهای فرزندپروری، حمایت اجتماعی ادراکشده و مشارکت والدین را با میزان استفاده و اعتماد نوجوانان به فناوریهای مبتنی بر هوش مصنوعی مورد واکاوی قرار میدهد. شرکتکنندگان شامل ۱۷۰ نوجوان (۱۳ تا ۱۷ ساله) و ۱۷۵ والد از جنوب ایتالیا بودند که پرسشنامههای استانداردی را جهت ارزیابی سبکهای فرزندپروری، هوش هیجانی صفتی، حمایت اجتماعی، سواد دیجیتال و میزان استفاده و اعتماد به هوش مصنوعی تکمیل کردند. نوجوانان بیش از والدین از هوش مصنوعی استفاده میکردند، بهویژه برای حمایتهای مرتبط با مدرسه یا کار، و تمایل بیشتری برای دریافت توصیههای رفتاری از هوش مصنوعی داشتند. آنها همچنین نسبت به والدین، اعتماد بالاتری به امنیت دادههای هوش مصنوعی و کیفیت توصیههای رفتاری آن نشان دادند. علاوه بر این، هوش هیجانی صفتی بالاتر و سبک فرزندپروری مقتدرانه (در مقابل مستبدانه) با دفعات کمتر استفاده از هوش مصنوعی و میزان پایینتر اعتماد به آن همراه بود. در ۴۷ زوج همتاسازیشده والد-نوجوان، تحلیل خوشهای دو گروه کاربران متعادل (هوش هیجانی صفتی بالاتر، فرزندپروری مقتدرانه، حمایت قویتر، استفاده محتاطانه از هوش مصنوعی) و کاربران در معرض خطر (هوش هیجانی صفتی پایینتر، فرزندپروری مستبدانه، حمایت کمتر، استفاده سنگینتر و اعتماد بیشتر به هوش مصنوعی) را شناسایی کرد. علیرغم اینکه به دلیل ماهیت همبستگی دادهها نمیتوان استنباطهای علی استخراج کرد، نتایج بر اهمیت در نظر گرفتن هوش هیجانی صفتی نوجوانان و شیوههای فرزندپروری مقتدرانه در حمایت از تعامل دیجیتال متعادل و انتقادی تأکید دارد و مفهوم پایگاه امن دیجیتال را به عنوان عنصری ضروری برای پیمایش در چشمانداز دیجیتال در حال تحول برجسته میسازد.
18. Zaremohzzabieh, Z., & Zarean, M. (2026). How Religiosity Influences Adolescent AI Interaction and Family Ties. In Youth, Faith, and Artificial Intelligence.
چگونگی تأثیر دینداری بر تعامل نوجوانان با هوش مصنوعی و پیوندهای خانوادگی
این مطالعه به بررسی چگونگی تأثیر کارکرد خانواده و دینداری بر میزان استفاده نوجوانان از هوش مصنوعی در ایران میپردازد و از روشهای ترکیبی با مشارکت ۳۵۰ نوجوان و والدین بهره میبرد. پویاییهای خانواده از طریق ابزار سنجش خانواده مکمستر ارزیابی شد، در حالی که دینداری و استفاده از هوش مصنوعی با استفاده از مقیاسهای انطباقیافته مورد سنجش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که ارتباط مؤثر، پاسخدهی عاطفی، وضوح نقش و کنترل رفتار باعث ترویج استفاده هدفمند از هوش مصنوعی میشوند، در حالی که درگیری عاطفی و حل مسئله تأثیری در این زمینه نداشتند. دینداری موجب تقویت تعامل مثبت با هوش مصنوعی در خانوادههای مذهبی شد و نوجوانان در این خانوادهها از هوش مصنوعی برای اهداف اخلاقی مانند یادگیری مذهبی استفاده میکردند. کارکرد ضعیف خانواده با استفاده چالشبرانگیز از هوش مصنوعی همبستگی داشت، در حالی که نوجوانان با دینداری کمتر، به استفادههای سرگرمیمحور تمایل داشتند که این امر موجب کاهش تعاملات چهرهبهچهره میشد. یافتهها بر نقش دوگانه هوش مصنوعی تأکید دارند که از یک سو میتواند موجب تقویت رشد معنوی در خانوادههای مذهبی شود و از سوی دیگر، در صورت نبود میانجیگری، خطر تضاد بیننسلی را به همراه داشته باشد. این مطالعه سواد دیجیتال مبتنی بر ایمان و هدایت والدین را برای ترویج استفاده اخلاقی از هوش مصنوعی توصیه کرده و دیدگاههایی کاربردی برای مربیان، سیاستگذاران و رهبران مذهبی ارائه میدهد.
19. Plaza-del-Arco, F. M., et al. (2024). Divine LLaMAs: Bias, stereotypes, stigmatization, and emotion representation of religion in large language models. In Findings of ACL: EMNLP 2024.
لاماهای الهی: سوگیری، کلیشهها، انگزنی و بازنمایی هیجان دین در مدلهای زبانی بزرگ
هیجانات نقشهای معرفتشناختی و شناختی مهمی در زندگی ما ایفا میکنند، ارزشهای ما را آشکار میسازند و اعمال ما را هدایت میکنند. پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که مدلهای زبانی بزرگ در انتساب هیجان بر اساس جنسیت، سوگیریهایی از خود نشان میدهند. با این حال، برخلاف جنسیت که اطلاعات اندکی درباره ارزشهای ما ارائه میدهد، دین به عنوان یک نظام اجتماعی-فرهنگی، مجموعهای از باورها و ارزشها را برای پیروان خود تجویز میکند. بنابراین، ادیان هیجانات خاصی را پرورش میدهند. علاوه بر این، این قواعد به طور صریح توسط رهبران مذهبی تبیین و تفسیر میشوند. ما با استفاده از انتساب هیجان، چگونگی بازنمایی ادیان مختلف را در مدلهای زبانی بزرگ بررسی میکنیم. یافتههای ما نشان میدهد که ادیان اصلی در ایالات متحده و کشورهای اروپایی با ظرافت بیشتری بازنمایی میشوند و مدل دقیقتری از باورهای آنها به نمایش گذاشته میشود. ادیان شرقی مانند هندوئیسم و بودیسم به شدت مورد کلیشهسازی قرار میگیرند. یهودیت و اسلام مورد برچسبزنی واقع میشوند و نرخ امتناع مدلها در پاسخدهی به آنها به شدت افزایش مییابد. ما این موارد را ناشی از سوگیری فرهنگی در مدلهای زبانی بزرگ و کمبود ادبیات پردازش زبان طبیعی در حوزه دین میدانیم. در موارد نادری که درباره دین بحث میشود، این موضوع اغلب در بافت زبان سمی صورت میگیرد که باعث تداوم این تصور میشود که این ادیان ذاتاً سمی هستند. این یافته بر نیاز مبرم به رسیدگی و اصلاح این سوگیریها تأکید میکند. پژوهش ما بر نقش حیاتی هیجانات در شکلدهی به زندگی ما و چگونگی تأثیر ارزشهای ما بر آنها تأکید میورزد.
20. Ruiz, M. S. (2025). Impacto de la inteligencia artificial en la adolescencia: riesgos y líneas de acción.
تأثیر هوش مصنوعی بر دوره نوجوانی: مخاطرات و خطوط مداخله
هوش مصنوعی، بهویژه نوع مولد آن، دارای خطرات خاصی نظیر تقویت رفتاری زیانبار، وابستگی عاطفی و انزوای اجتماعی است که درک سنتی از تأثیر رسانههای دیجیتال و محافظت از کودکان را بازتعریف میکنند. این فناوری به نوبه خود، با فراهم آوردن امکان تولید محتوا، خطرات شناختهشده قبلی را افزایش میدهد. پزشک متخصص کودکان نقشی ممتاز در آموزش به خانوادهها، پیشگیری و تشخیص زودهنگام ایفا میکند؛ از این رو، پزشکان نیازمند آموزش و گنجاندن پرسشهایی درباره استفاده از هوش مصنوعی در مصاحبههای بالینی هستند. ضروری است که تمامی ذینفعان، از جمله متخصصان هوش مصنوعی، مربیان، والدین، سیاستگذاران و بخشهای بهداشت و آموزش، اقدامات لازم را برای کاهش این تأثیرات شناسایی کرده و به اجرا درآورند.
کلمات کلیدی: نوجوان؛ هوش مصنوعی؛ هوش مصنوعی مولد.
21. Gupta, A., et al. (2024). Voices of the future: Generation Z’s views on AI’s ethical and social impact. In Technology-Driven Business Innovation (pp. 367–386).
صداهای آینده: دیدگاههای نسل Z درباره پیامدهای اخلاقی و اجتماعی هوش مصنوعی
از آنجا که هوش مصنوعی به طور فزایندهای با جامعه مدرن عجین میشود، پیامدهای عمیق آن در صدر مباحث قرار گرفته است. این مقاله پژوهشی به بررسی دیدگاه نسل زد درباره تأثیرات چندوجهی اجتماعی و اخلاقی هوش مصنوعی میپردازد. نسل زد نخستین نسلی است که هوش مصنوعی را در تمامی جنبههای زندگی به طور کامل پذیرفته است. از این رو، درک نگرشها، نگرانیها و انتظارات آنها نسبت به هوش مصنوعی برای پرورش جامعهای مسئولیتپذیر، سازگار و آگاه از نظر اخلاقی در عصر مبتنی بر هوش مصنوعی امری ضروری است. این مطالعه با کاوش در ادراکات نسل زد از چالشهای مرتبط با هوش مصنوعی، نظیر مسائل مربوط به حریم خصوصی، امنیت دادهها، شفافیت، سوگیری، هراس عمومی و موارد دیگر، به یک شکاف پژوهشی قابل توجه میپردازد. همچنین تأثیر هوش مصنوعی بر پویاییهای اشتغال، بهویژه جابهجایی شغلی و ضرورت بازآموزی مهارتها در مواجهه با اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی را مورد بررسی قرار میدهد. این مقاله با اتخاذ یک دیدگاه جهانی، تفاوتهای موجود در ادراک را که تحت تأثیر عوامل فرهنگی، اقتصادی و تاریخی هستند، به رسمیت میشناسد. این پژوهش با بهرهگیری از حجم نمونهای در حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ پاسخدهنده در بازه سنی ۱۸ تا ۲۵ سال، با هدف ارائه دیدگاهی جامع از نقطهنظرات نسل زد درباره پیامدهای اخلاقی و اجتماعی هوش مصنوعی انجام شده است. یافتهها بر نیاز به سیستمهای هوش مصنوعی شفاف و پاسخگو تأکید میکنند، زیرا نسل زد با ابهام در الگوریتمهای هوش مصنوعی احساس ناخوشایندی دارد. نگرانیها درباره حریم خصوصی و امنیت دادهها، ضرورت وجود تدابیر حفاظتی مستحکم را برجسته میسازد. آنها همچنین حامی استراتژیهایی برای رسیدگی به جابهجایی شغلی و تضمین همزیستی هماهنگ میان انسان و هوش مصنوعی هستند. در حوزه آموزش، نسل زد هوش مصنوعی را تحولآفرین میبیند و یادگیری شخصیسازیشده را تأیید میکند. آنها بر اهمیت چارچوبهای نظارتی برای مقابله با سوگیری هوش مصنوعی تأکید میورزند. همچنین، آنها پتانسیل هوش مصنوعی را برای تقویت پیوندهای انسانی و مقابله با انزوای اجتماعی به رسمیت میشناسند. یافتههای این مطالعه به مباحث سیاستگذاری، راهبردهای آموزشی و عملکردهای تجاری کمک کرده و بینشهایی را درباره چگونگی بهرهگیری از مزایای هوش مصنوعی و در عین حال کاهش مخاطرات احتمالی آن ارائه میدهد.
22. Valle D., (2025). AI-Driven Identity Confusion in Adolescents: A Neuropsychological Perspective. LinkedIn.
سردرگمی هویتیِ مبتنی بر هوش مصنوعی در نوجوانان: رویکردی عصبروانشناختی
مقاله ارائه شده توسط دکتر ایوان دل واله (Dr. Ivan Del Valle) یک تحلیل علمی عمیق و چندجانبه از تأثیرات هوش مصنوعی بر رشد هویت نوجوانان از منظر عصبروانشناختی (Neuropsychological) است. در ادامه، خلاصه و تحلیل بخشهای کلیدی این مطلب را مشاهده میکنید:
۱. چارچوب اصلی و هشدار نویسنده
دکتر دل واله معتقد است در حالی که بحثهای عمومی پیرامون هوش مصنوعی و نوجوانان عمدتاً بر «امنیت دادهها» و «محتوای نامناسب» متمرکز است، خطر بزرگتر و پنهانتری در جریان است: تداخل در فرآیند شکلگیری هویت. او استدلال میکند که تعامل با سیستمهای هوش مصنوعی (که منطقمحور و فاقد احساسات بیولوژیکی هستند) میتواند مسیر تکامل روانی-اجتماعی و عصبی نوجوان را تغییر دهد.
۲. ابزارهای هوش مصنوعی در نقش «آزمایشگاه هویت»
این مقاله سه حوزه اصلی تعامل نوجوانان با هوش مصنوعی را شناسایی میکند:
آواتارها (دنیای مجازی): نوجوانان از آواتارها به عنوان «زمین بازی هویت» استفاده میکنند تا نقشها و ویژگیهایی را که در دنیای واقعی جرئت ابرازشان را ندارند، تجربه کنند.
چتباتهای همراه (AI Companions): این رباتها به محرم اسرار نوجوانان تبدیل میشوند. خطر اصلی اینجاست که این سیستمها «همیشه تاییدکننده» هستند و هیچگاه مانند انسانها، بازخورد انتقادی صریح یا «چالش اجتماعی» ایجاد نمیکنند؛ چیزی که برای بلوغ روانی ضروری است.
الگوریتمهای توصیهگر (مانند تیکتاک): این سیستمها یک «آینه دیجیتال» میسازند که فقط بخشهای خاصی از علایق نوجوان را به او بازمیگردانند. این کار باعث میشود نوجوان در یک «حباب هویتی» گرفتار شود و از مواجهه با دیدگاههای متضاد که باعث رشد شخصیت میشوند، محروم بماند.
۳. مخاطرات عصبشناختی (Neurodevelopmental Stakes)
از نظر نویسنده، مغز نوجوان به دلیل خاصیت «انعطافپذیری عصبی» (Neuroplasticity) به شدت تحت تأثیر این تعاملات قرار میگیرد:
حساسیت بیش از حد به پاداش: تعاملات مداوم با هوش مصنوعی و دریافت بازخوردهای سریع، میتواند مدارهای پاداش در مغز (مانند استریاتوم) را به گونهای تنظیم کند که نوجوان در دنیای واقعی دچار بیحوصلگی شده و به تاییدهای فوری دیجیتال وابسته شود.
تحلیل مهارتهای اجتماعی: وابستگی به رباتی که همیشه در دسترس و مهربان است، باعث میشود نوجوان در یادگیری مهارتهای پیچیده انسانی (مانند مدیریت تعارض، همدلی واقعی و درک زبان بدن) دچار ضعف شود.
برونسپاریِ تفکر (Cognitive Offloading): اگر بخش زیادی از تاملات درونی و تصمیمگیریها به هوش مصنوعی واگذار شود، توانایی خودتنظیمی (Self-regulation) و تفکر انتقادی در قشر پیشپیشانی مغز به درستی رشد نمیکند.
۴. نتیجهگیری و پیشنهادات
دکتر دل واله بر ضرورت تدوین دستورالعملهای «ایمن برای هویت» (Identity-safe) تاکید دارد. او معتقد است:
روانشناسان و مربیان باید فراتر از مسائل ایمنی فیزیکی، به «انسجام هویتی» نوجوانان توجه کنند.
باید میان نوآوری و نیازهای رشدی تعادل برقرار شود تا نوجوانان در نهایت صاحب یک «خودِ مستقل و منسجم» باشند، نه هویتی تکهتکه که توسط الگوریتمها تعریف شده است.
این مقاله در واقع یک فراخوان برای بازنگری در رابطه میان نسل جدید و تکنولوژی است؛ با این پیام که هوش مصنوعی نباید جایگزین فرآیند دشوار اما ضروریِ «خودشناسی» در دنیای واقعی شود.
۲۳. رجم، ج. (۲۰۱۹). الهویة الافتراضیة لدى المراهقین: دراسة میدانیة لعینة من المراهقین بمدینة سطیف. مجلة الآداب و العلوم الإجتماعیة.
هویت مجازی در میان نوجوانان: مطالعهای پیمایشی بر روی نمونهای از نوجوانان شهر سطیف
۲۴. داودی شاندیز، ر.، ابطحی، م. ا.، مقامی، ح. ر.، و عاشوری، م. (۱۴۰۳). بررسی اثرات هوش مصنوعی بر ابعاد تعلیم و تربیت اسلامی و نقش آن در شکلگیری هویت اسلامی ایرانی کودک و نوجوان. مدیریت فرهنگی.
۲۵. حاتمی، ع.، و حاتمی، ج. (۱۴۰۴). تاثیر هوش مصنوعی و فناوریهای نوین بر هویت فرهنگی و اجتماعی نسل جوان ایران. بیست و یکمین کنفرانس ملی حقوق، علوم اجتماعی و انسانی، روانشناسی و مشاوره.
۲۶. اسلامی، ص.، و فتحی، ج. (۱۴۰۴). پیامدهای تربیتی هوش مصنوعی بر شکلگیری هویت دانشآموزان نسل جدید. _دومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و اولین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین_.
فایل ورد مقالات اصلی ترجمه شده و بصورت ورد ارائه می کنم. فایل کامل بعضی مقالات را هم دارم که برای تقویت و غنی سازی بصورت pdf ارائه می دهم. زبان نگارش مقاله نهایی فارسی است.